دلنوشته های مهدوی

دوستان مژده که یارِ غائبِ ما میرسد
از کنارِ کعبه با شمشیرِ مولا میرسد
پرچمِ این انقلاب هرگز نمی افتد زمین
تا به دستِ صاحبش مهدیِ زهرا میرسد

اَللّهُمّ عَجِّل لِولِیِّک الْفرَج

مهمان شدیم از کرمِ مرتضی علی
شرمنده کرد مثلِ همیشه مرا علی
از راه میرسد پسرش؛ شیعه دور نیست
با ذوالفقار و پرچم و سربندِ یاعلی

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَج

مضمونِ تازه بینِ اشعارم ندارم
حرفی به جز افسوسِ بسیارم ندارم
هر جمعه جز یادآوریِ غیبتِ تو
کاری عزیزِ فاطمه دارم ؟ ندارم

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ

چه‌ جشنی و چه عیدی‌ تا نباشی
به هم‌ می ریزد این‌‌ دنیا نباشی
شب قدری که می آید الهی
تو در غربت تک و تنها نباشی

اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ

شرمنده‌ پیشِ تو به هنگام‌ِ گرفتاری می آیم
تو‌ یاری ام کردی ولی من کم پِی‌ِ یاری می آیم 
هر چند بی مقدارم و غرقِ گناه اما گل نرگس
من را نبر از یاد در راهت به یک کاری می آیم

اَللّهم عجّل لولِیک الفرَج